دست نوشته را از این به بعد در http://dastneveshteh.wordpress.com بخوانید

میخواهم راجع به بلاگ اسکای بنویسم … ولی نه از نوع نوشته های وبلاگ نویسان مهاجری که با دیدن دوستی جدید دوست قبلی خود را فراموش کرده و شروع به انتقاد از او می کنند .بیشتر دوستانی که به وردپرس مهاجرت کرده اند بعد از اندک مدتی شروع به تاختن به سرویس های خود میکنند . از پرشین بلاگ و بلاگ اسکای گرفته تا بلاگفا و میهن بلاگ و … . ولی من میخواهم از تو تشکر کنم ، از تو که 5 سال مهمانت بودم . از تو ، دوستی که به من فرصت دادی تا یاد بگیرم خوب فکر کنم ، یاد بگیرم خوب ارتباط برقرار کنم ، یاد بگیرم نظرات مخالفانم را تحمل کنم ، یاد بگیرم نقد شوم ، یاد بگیرم بنویسم .

تو همیشه در آسمان بودی ، در طول این پنج سال حتی یکبار هم به مشکلی برنخوردم . یاد ندارم که سوالی از تو پرسیده باشم و تو پاسخی نداده باشی . درخواستی کرده باشم و اجابت نکرده باشی و همین آخرها … که خودت زحمت کشیدی و مشکلی که برایم پیش آمده بود را رفع کردی .
با تمام خوبی هایت اما … باید با تو خداحافظی کنم . دوست ندارم راجع به دلایلش حرفی بزنم که دلیلش را دیگر این روزها همه می دانند.
با تو خداحافظی می کنم ولی هیچ وقت فراموشت نخواهم کرد ، هیچ وقت آن لطفهایت را از خاطر نخواهم برد ، فراموش نمی کنم که این تو بودی که مرا شکوفا کردی ، این تو بودی که با همان صفحه ساده اما دوست داشتنیت به من فرصت دادی خودم را بیان کنم ، فراموش نمی کنم همه لطفهایت را.
همیشه در آسمان باشی

 * هدف این سلسله نوشتارها ، رد یا اثبات اصل بحث مذهب نیست ، بلکه مقصود نقد باورهای مذهبی ناشی از احساس در پذیرش مذهب می باشد . برای روشن تر شدن موضوع مقدمه را مطالعه فرمایید .

* هدف این سلسله نوشتارها ، رد یا اثبات اصل بحث مذهب نیست ، بلکه مقصود نقد باورهای مذهبی ناشی از احساس در پذیرش مذهب می باشد . برای روشن تر شدن موضوع مقدمه را مطالعه فرمایید .

۲- - مذهب جهت خالی نبودن عریضه

عده ای صرفا از روی "عادت پیرو بودن" به مذهب روی می آورند . این افراد همان هایی هستند که هنگامی که به آنها گفته می شود مسیحی نباشید در پاسخ می گویند ، پس چه باشیم ؟ وقتی گفته می شوند که بودا را پیروی نکنید ، پاسخ می دهند پس چه کسی را پیروی کنیم ؟ در جواب به اینکه چرا به اسلام روی آورده اید پاسخ میدهند که پس به چه چیز روی آوریم ؟

این افراد ساده لوحانی پیرو بار آمده اند که خود قدرت تشخیص و تمییز نداشته و عادت کرده اند که پیروی کنند از چه و چه طور و چرایش تفاوت زیادی ندارد ، فقط مهم اینست که چیزی برای پیروی پیدا کنند . اینان همه چیز را می بینند به جز عقل خود  را . مُهر پیرو بودن را بر پیشانی خود زده و با خود عهد کرده اند که تا آخر عمر پیرو باشند و حتی تصور اینکه  لحظه ای به خود متکی شده و از عقل خود تبعیت کنند را محال می دانند .

برای اینان نوع مذهب تفاوت چندانی ندارد ، فقط به دنبال ردی برای دنبال کردن هستند . بدون اینکه حتی لحظه ای سر از زمین برداشته و کوتاه نگاهی به انتهای این رد بیاندازند ، سر به پایین انداخته و خوشحال از اینکه چیزی برای پیروی کردن دارند ، کورکورانه مسیر را پیش می روند.

"به هر حال باید به چیزی معتقد بود" را زیاد می توان از این افراد شنید . البته  در اصل این موضوع شکی نیست ولی اینکه این اعتقاد به چه چیز و چگونه و با چه هدف و منطقی اتفاق می افتد محل بحث است . عده ای که فقط به دلیل اینکه باید به چیزی معتقد بود سراغ مذهب می روند یکی از کورترین دلایل را انتخاب کرده اند . اینان هیچ منطقی در انتخاب خود نداشته و  در مقابل سایر مذاهب یا بدون هیچ منطق و تفکری و صرفا از روی احساس به شدت به مخالفت برخواسته و یا به آسانی رد قبلی خود را رها کرده و رد جدید را پی میگیرند ، چرا که هدف اینان از انتخاب مذهب پر کردن خلائی ساخته ذهن خودشان است و تفاوتی در مسیر نمی بینند  . سر به پایین انداخته و حتی نمی دانند به کدام جهت در حرکتند ، اینان همان افرادی هستند که در یک لحظه راه قبلی را رها کرده و راهی دقیقا در جهت عکس مسیر قبل خود می پیمایند و یا گاهی در مسیری بسته افتاده و دائما به دور خود می گردند .

* هدف این سلسله نوشتارها ، رد یا اثبات اصل بحث مذهب نیست ، بلکه مقصود نقد باورهای مذهبی ناشی از احساس در پذیرش مذهب می باشد . برای روشن تر شدن موضوع مقدمه را مطالعه فرمایید .

1- مذهب به عنوان مُسَکّن

بسیاری افراد در بیان علت گرایش خود به مذهب چنین بیان می کنند که هنگام مواجهه با سختی ها و مشکلات در زندگی ، دین همانند یک نیروی آرام بخش قوی به آنها کمک کرده و موجب تسکین روحی در آنان می گردد. اینان با تلقین های موجود در مذاهب سعی در فریب خود داشته تا به هر روشی اندکی خود را آرام سازند.

از دسته دعاها و احادیث و روایات در زمینه تسکین درد و روحیه دادن هنگام سختی ها در تمام ادیان به وفور یافت می شود. این دسته مطالب با تصویر آینده ای روشن ، وعده های امید بخش ، توجیه شرایط موجود سعی در القای روحیه به افراد دارند تا جاییکه گاهی اوقات افراد نه تنها احساس نارضایتی از شرایط موجود ندارد بلکه گاهی با توجیهاتی چون "خدا افرادی که بیشتر دوست دارد را بیشتر امتحان میکند" ، "سختی ها و مشکلات موجب تکفیر گناهان است" و هزاران مثال دیگر، درد را از یاد برده و حتی هچون داروهای انرژی زا روحیه ای مضاعف – و غیر واقعی- از آن میگیرند  . در هر صورت اینگونه توسل به مذهب در افراد یا همچون داروهای انرژی زا به ایجاد نیرویی کاذب و موقت در فرد پرداخته و یا همچون مسکنی موجب فراموشی درد می شود ، بدون اینکه عملا درد را درمان کرده باشند . البته در هر دو مورد واضح است که در لحظه استفاده ، فرد احساس درد را فراموش کرده و یا به سرخوشی موقتی می رسد ولی هر عقل سلیمی تایید می کند که این گونه تجویزها صرفا فریب دادن سیستم عصبی جهت عدم درک درد بوده و هیچ تاثیری در بهبود آن ندارد.

 به هر حال ، وسیله هر چه باشد تفاوتی در هدف نیست . این نگرش ، از مذهب به عنوان مسکنی جهت تسکین درد استفاده می کند . به اذعان خود این افراد در این مواقع انتظاری همچون دارو از مذهب نمی رود چرا که این افراد بر این باورند که از این توسلات انتظاری در تغییر نتیجه نداشته و در صورتیکه مشکلات ختم به خیر شد که فبها و اگر شرایط بر خلاف انتظار آنها پیش رفت ، آن را بر حساب تقدیر و آزمایش و تکفیر و ... گذاشته و شکایتی نمی کنند . به روشنی پیداست که اینان مذهب و باورهایشان را دارویی در درمان بیماری نمی دانند ، که انتظار از نتیجه دارو تاثیر مثبت آن است ، در حالیکه این افراد از مذهب صرفا به عنوان مسکنی جهت کاهش درد استفاده نموده و هیچ انتظاری از تاثیر مثبت آن ندارند و حتی خود را جهت رویارویی با نتایج منفی محتمل آماده می کنند.

این قبیل تبلیغات، خوراک اصلی افرادیست که به علت ضعف در شخصیت در مشکلات به فریب خود پرداخته و با تصور مسائلی که خود نیز به توجیه بودن آن معتقدند به دنبال تسکینی برای فراموش کردن درد هستند .

اینگونه نگرش به دین و استفاده ابزاری ازمذهب صرفا ریشه در احساس داشته و با توجه به توضیحات قبل نه تنها دارای هیچ ارزشی نیست بلکه نوعی ضد ارزش و سو استفاده از مذهب محسوب می شود.